με είχε συγκλονίσει... τότε που το είχα δει στο θέατρο, λάτρης τους Μυράτ ούσα, και μετά από χρόνια, μόνον αυτό το απόσπασμα το βρήκα στο ίντερνετ... Γι' αυτό το λατρεύω αυτό το μέσον...
και το κείμενο...
Όταν μ' έβγαλαν στο φως, μετά από τέσσερα χρόνια, νόμιζα πως τυφλώθηκα. Μετά απ' αυτό, μούκαναν και μένα την χάρη να με πάνε να δουλέψω στις αγροτικές φυλακές, στον κάμπο, στο μάζεμα κοκκινογουλιών.
Δεν θα ξεχάσω την μέρα εκείνη, ακόμα κι αν ζήσω... α, δέκα ζωές! Ήταν μία όμορφη, ηλιόλουστη μέρα, με ήμερο, καταγάλανο ουρανό, απέραντο, σ΄ έναν κάμπο ατέλειωτο και μαύρο. Μάζευα τα κοκκινογούλια σε σωρούς, σκυμμένη με ζήλο πάνω απ' τους λάκκους, οπόταν, ξαφνικά, ε, εκατό μέτρα, ίσως και περσότερο, διέκρινα ένα σκυλί! Καταλαβαίνετε; Ύστερα από πέντε χρόνια, έβλεπα, για πρώτη φορά, ένα σκυλί!
Και τότε έγινε το θαύμα! Είμαστε, ε, πάνω από εκατό γυναίκες σκυμμένες στους λάκκους. Ε, εγώ δεν είχα κάνει καμμιά κίνηση, καμμιά χειρονομία, μόνο πότε-πότε σήκωνα τα μάτια, για να δω άλλη μια φορά το σκυλί. Και παρ' όλο που ήταν πάνω από εκατό μέτρα μακρυά, (παύση) ήρθε τρέχοντας σε μένα! Ήρθε σε μένα! Σταμάτησε ένα βήμα, ε, εγώ δεν κουνήθηκα, ούτε τούκανα κανένα νόημα. Μ' ακούμπησε! Και άρχισε να μού γλύφει τα πόδια! (Κλαίει) Και τότε, την υπέροχη, εκείνη στιγμή, που γι' αυτήν, αξίζει να υποφέρει κανείς όλα τα βάσανα, όλους τους πόνους κι όλες τις προσβολές, γονάτισα καταγής, κι ύστερα από χρόνια και χρόνια σιωπής, δεν ήθελα να ακούσω το όνομά Του, είπα ψιθυριστά, την παιδική μου εκείνη προσευχή: "Κύριε και Θεέ μου, σού ζήτησα να γιατρέψεις την μητέρα μου, και δεν με άκουσες, σού ζήτησα να βοηθήσεις τον πατέρα μου, και δεν μ' άκουσες, και να τώρα, λυπήθηκες τα βάσανά μου, και μούστειλες ένα σκυλί να με χαϊδέψει! Σ' ευχαριστώ, Κύριε! Βλέπω πώς υπάρχεις!"
πηγή:
Η ιστορία μιας γυναίκας (1989). Ζουμπουλάκη - Μυράτ
και εδώ... μόνον Φωτογραφίες...
Η ιστορία μιας γυναίκας (1989). Ζουμπουλάκη - Μυράτ, νο 2
https://youtu.be/jFLkZ_T1h7M
////////////////////////
https://www.facebook.com/BoulaZoumpoulake/videos/768097533318966
Η ιστορία μιας γυναίκας (1989)
Στην εκπομπή «Εστίν ουν», ο Ηλίας Μαλανδρής είχε κάνει αφιέρωμα στον Δημήτρη Μυράτ (που είχε ήδη φύγει από τη ζωή) και στην Βούλα Ζουμπουλάκη. Το απόσπασμα προέρχεται από την παράσταση «Η ιστορία μιας γυναίκας». Το έργο ανέβηκε δύο φορές από τον θίασο Μυράτ – Ζουμπουλάκη. Την πρώτη φορά το 1980 με τεράστια επιτυχία και τη δεύτερη το 1989. Από αυτή τη δεύτερη φορά είναι η παραπάνω σκηνή. «Η Βούλα Ζουμπουλάκη δίνει στην ηρωίδα μιαν πανανθρώπινη διάσταση. Με μια σπάνια ευαισθησία φωτίζει τις πιο αδιόρατες πτυχές του ρόλου και συνθέτει ένα αληθινά συγκλονιστικό αποτέλεσμα. Δικαιολογημένα τα ενδιάμεσα χειροκροτήματα στις δραματικές κορυφώσεις της ερμηνείας». Νέστορας Μάτσας
Πρόκειται για επανάληψη της επιτυχημένης παράστασης του 1980
ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Απρίλιος 1989, «Θέατρο Αθηνών»
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Αουρέλ Μπαράγκα
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Βασίλης Σκουβάκλης
ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑ / ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Γιάννης Καρύδης
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Δημήτρης Μυράτ
ΠΑΙΖΟΥΝ: Βούλα Ζουμπουλάκη, Δημήτρης Μυράτ, Νίκος Γαλανός, Κώστας Σαραντής
ΥΠΟΘΕΣΗ: Το έργο πρόκειται για μία βιογραφία – καταγγελία, καθώς περιγράφει την κακομεταχείριση, τα βασανιστήρια και τα μαρτύρια που βίωσε η ηθοποιός Μαρτσέλα Ρουσό (σύζυγος του συγγραφέα του έργου) από τις σταλινικές μεθόδους που είχαν επικρατήσει στη Ρουμανία.
////////////////////////
ΒΟΥΛΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ: ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΜΕ ΣΥΝΕΠΑΙΡΝΕ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ!
Παναγιώτη Τιμογιαννάκη (2015)
Το έργο αυτό όπως κι η «ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ» του Ρουμάνου Αουρέλ Μπαράγκα ήταν από τους μεγάλους θριάμβους της καριέρας της μαζί με το μνημειώδες «ΑΠΟΨΕ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ» του ΛΟΥΙΤΖΙ ΠΙΡΑΝΤΕΛΟ και την «ΠΙΚΡΑΓΑΠΗΜΕΝΗ» του ΥΑΚΙΝΘΟΥ ΜΠΕΝΑΒΕΝΤΕ- για την τελευταία θα γράψω πιο κάτω.
https://pantimo.gr/index.php/component/k2/item/235-voula-zoumpoulaki-ekeino-pou-me-synepairne-itan-to-pathos-tis
.........................
Wikipedia (Αγγλικά)
Ο Aurel Baranga ήταν Ρουμάνος θεατρικός συγγραφέας και ποιητής.
Πληροφορίες γέννησης: 20 Ιουνίου 1913, Βουκουρέστι, Ρουμανία
Απεβίωσε: 10 Ιουνίου 1979, Βουκουρέστι, Ρουμανία
Βιβλία: Alge: Seria 1, 1930-1931
................
Lamprini T.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου