Θα χορέψω Ζούμπα!!!

 Σάς περιμένουμε την Κυριακή! Θα χορέψω Ζούμπα!!! Θα χορέψουμε... τα πάντα... με τα υπόλοιπα τμήματα της σχολής... Danza Studio by Renata...

....

Danza Studio by Renata...

Θέατρο Μίκης Θεοδωράκης, τέρμα Περάματος, Κυριακή 14 Ιουνίου 2026 και ώρα 8μιση μμ...

Lamprini T.

cirque du soleil alegria

 cirque du soleil alegria

η παράσταση

απ' τα καλύτερα που έχω δει

ναι, τσίρκο! 

https://www.youtube.com/watch?v=lC9z-XwbjHk&t=3543s

Lamprini T. 

ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΡΙΑΛΔΗ

Πειραματικό Θέατρο της Πόλης Μαριέττα Ριάλδη

από αριστερά:  Κοταμανίδου, Ζαβιτσιάνου, Ριάλδη

ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΡΙΑΛΔΗ στο ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ του SEVEN X

από τον παρουσιαστή: 

 Σπουδαία ηθοποιός μαχητική προσωπικότητα. Μια αντισυμβατική αντιεξουσιάστρια και ανατρεπτική γυναίκα. Πολυσχιδής προσωπικότητα.

 Μια μεγαλοαστή που νόμιζες ότι περνάει την ζωή της ανάμεσα στα κομμωτήρια του Κολωνακίου και τις δεξιώσεις, διαβάζοντας ρηχές φυλλάδες. Αυτή ήταν η κάλυψή της. Μια ήσυχη γυναικούλα που στον ελεύθερο χρόνο της έφτιαχνε δυναμίτες για να εκραγούν μέσα στο σύστημα. Γιατί αυτή ήξερε ότι το σύστημα μόνο από μέσα μπορείς να το διαρρήξεις. Το τσόφλι του είναι γερό εξωτερικά. 

Η Μαριέττα κατάφερε καίρια πλήγματα στο σύστημα. Ο κόσμος πήγαινε να δει τι έχει να του πει η Μαριέττα. Για αυτό το σύστημα την πολέμησε ανελέητα. 

Είμαι σίγουρος ότι θα γινόταν 'έξαλλη που τα λέω αυτά αν με άκουγε γιατί σίγουρα δεν πήρε χαμπάρι πως πέθανε. Θα μου έλεγε_ Γιατί μιλάς έτσι σα νά' μαι πεθαμένη;  Ξύπνα εγώ δεν πεθαίνω. Αν με πάρεις για πεθαμένη, πάει ο σκοπός μας, χάθηκε. 

Η εκπομπή αυτή γυρίστηκε περίπου το 1997 νομίζω και ακούγοντάς την νομίζω ότι μου τα έλεγε χτες αυτά και την ανεβάζω τώρα γιατί θα τα λέει πάντα.

 Ηλίας Μαλανδρής

Να μαθαίνουμε... 

Lamprini T. 

ΠΗΓΗ βιογραφίας: https://www.lifo.gr/culture/pethane-i-marieta-rialdi

συνέντευξη του Γιώργου Μιχαλακόπουλου

 Εκείνος, ο ηθοποιός Γιώργος Μιχαλακόπουλος συνομιλεί με εμάς, τον Θανάση Λάλα και το κοινό της πόλης. 

Tί να σας διηγηθώ; Γιώργος Μιχαλακόπουλος-Θανάσης Λάλας

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2016. 

Εθνικό Θέατρο Πειραματική Σκηνή 

O Γιώργος Μιχαλακόπουλος συνομιλεί με τον Θανάση Λάλα και το κοινό στο πλαίσιο της δράσης «Η ζωή μου στο θέατρο» του Μεταπτυχιακού Προγράμματος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών σε συνεργασία με την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου στο πλαίσιο του θεσμού Open Stage (Ανοιχτή Σκηνή). 

Η Πειραματική Σκηνή -1 του Εθνικού Θεάτρου στεγάζεται στην ανακαινισμένη Σκηνή Κατίνα Παξινού, (κτήριο Θεάτρου Ρεξ) Πανεπιστημίου 48, Αθήνα. Προσωπικότητες από τον χώρο του θεάτρου συναντώνται στο σανίδι της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου για δύο ώρες, μία φορά τον μήνα. Επιφανείς και αφανείς, ήρωες της σκηνής που χάραξαν τη δική τους μοναδική πορεία στο θεατρικό τοπίο και σημαδεύτηκαν από τη σκηνική πράξη μοιράζονται ιστορίες και προσωπικές διαδρομές με το κοινό της πόλης. Για τη συνάντηση αυτή γράφει ο Μάνος Δαμασκηνός: «Με ένα γράμμα προς τον νέο ηθοποιό άνοιξε τη συζήτηση ο προσκεκλημένος Γιώργος Μιχαλακόπουλος, στο δεύτερο αφιέρωμα της δράσης «Η ζωή μου στο θέατρο». Ένα γράμμα που συμβούλευε, γέμιζε αυτοπεποίθηση αλλά και παρότρυνε το νέο ηθοποιό να επιμείνει σε αυτήν τη διαρκή πάλη του εγώ του με τον εαυτό του αλλά και το θεατρικό του είδωλο. Στο γράμμα αυτό ενσταλαζόταν όλη η θεατρική εμπειρία του Γιώργου Μιχαλακόπουλου. Μια εμπειρία που του την έδωσε απλόχερα ο χρόνος της πολυετούς καριέρας του. Ένας πλούτος είναι η εμπειρία, που αποκαλύπτεται από τη σκληρή δουλειά αλλά και την διαρκή πάλη που πρέπει να καταβάλλει η νέα γενιά για να φτάσει σε αυτήν την πληρότητα. Ώριμος στη σκέψη, μεστός στις απαντήσεις του, με ρυθμό σχεδόν ατακαδόρικο, ο σπουδαίος ηθοποιός απαντούσε στις εύστοχες ερωτήσεις του Θανάση Λάλα, αντλούμενες από τη θεατρική, και όχι μόνο, ζωή του. Στις δύο αυτές ώρες η θεατρική αίθουσα ένωνε τα μικρά κομμάτια της θεατρικής πορείας του σπουδαίου ηθοποιού.

 Το τελικό αποτέλεσμα: η αποκάλυψη μιας πλούσιας θεατρικής και προσωπικής ζωής, ενός ανθρώπου που οι συνθήκες έπλασαν και διαμόρφωσαν, αφήνοντας πάνω στο παλκοσένικο τα χνάρια του ηθοποιού Γιώργου Μιχαλακόπουλου». 

Μέλη ομάδας: Μαρίζα Αττία, Μάνος Δαμασκηνός, Μενέλαος Καραντζάς, Σοφία Κομηνέα, Χρύσα Λαγού, Αναστασία Μηνδρινού, Λίνα Σταυροπούλου, Ελένη Τζαβολάκη 

Επιμέλεια: Ιωσήφ Βιβιλάκης

Lamprini T. 

Θείος Βάνυα, Ολιβιέ, Μ. Ρέντγκρεϊβ, Πλουράϊτ, Χάρρις, 1963

 Uncle Vanya - Laurence Olivier - Michael Redgrave - Plowright - Harris 1963 - Restored 2025 - 4K

https://www.youtube.com/watch?v=drGyx0O7Nx8&t=5s

 Χάρρις  Μ. Ρέντγκρεϊβ 

 Χάρρις, Πλουράϊτ,

 Ολιβιέ

Max Adrian

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΠ' ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ: 

Cast Astrov: Laurence Olivier Vanya: Michael Redgrave Sonya: Joan Plowright Yelena: Rosemary Harris Serebryakov: Max Adrian Maria Vasilyevna: Sybil Thorndike Telegin ("Waffles"): Lewis Casson Marina: Enid Lindsey Workman: Peter Bowles

Η Παραγωγή του BBC του 1963: Μια Αξιοσημείωτη Ερμηνεία Συνόλου Η τηλεοπτική παραγωγή του BBC του 1963 με τίτλο «Θείος Βάνυα» παρουσιάζει σημαντικό ακαδημαϊκό και ιστορικό ενδιαφέρον ως μια αξιοσημείωτη ερμηνεία του αριστουργήματος του Τσέχωφ, με ένα διακεκριμένο καστ. Αυτή η τηλεοπτική διασκευή προσέφερε σε ένα ευρύ κοινό πρόσβαση σε μια παράσταση που τόνιζε την περίπλοκη ψυχολογική δυναμική που είναι εγγενής στο κείμενο του Τσέχωφ.

Η ερμηνεία του Αστρώφ από τον Λώρενς Ολίβιε, γνωστή για το μείγμα κούρασης και ιδεαλισμού, συμπλήρωνε την λεπτή ερμηνεία του Μάικλ Ρέντγκρεϊβ ως ο απογοητευμένος Βάνυα, αποτυπώνοντας τη βαθιά αίσθηση του χαρακτήρα για το σπαταλημένο δυναμικό.

 Η Γελένα, που υποδύεται η Ρόζμαρυ Χάρις, από την άλλη, διαχειρίστηκε την νωχελική γοητεία και την εσωτερική σύγκρουση του χαρακτήρα.

Η Τζόαν Πλουράϊτ, υποδυόμενη τη Σόνια, παρουσίασε μια ερμηνεία χαρακτηριστική της διακεκριμένης καριέρας της, η οποία εκτείνεται σε δεκαετίες τόσο στο Βρετανικό όσο και στο Αμερικανικό θέατρο, συμβάλλοντας σημαντικά στην επιτυχία του συνόλου να ζωντανέψει τους λεπτούς χαρακτήρες του Τσέχωφ.

Η σκηνοθεσία της παραγωγής, τυπική των δραματικών παρουσιάσεων του BBC της εποχής, πιθανότατα έδωσε προτεραιότητα στην πιστότητα του κειμένου και στις έντονες ερμηνείες που βασίζονται στους χαρακτήρες, επιτρέποντας στο σύνολο να αναδείξει τα θέματα του έργου, όπως η ανοία της υπαίθρου, τα κοινωνικά σχόλια και η ήσυχη απελπισία των κατοίκων της. Αυτή η συγκεκριμένη μετάδοση χρησιμεύει ως πολύτιμη αρχειακή πηγή για τη μελέτη των Βρετανικών θεατρικών ερμηνειών του Τσέχωφ στα μέσα του 20ού αιώνα και της συνεργατικής σύμπραξης του διάσημου καστ του.

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Ο Θείος Βάνυας του Άντον Τσέχωφ (με υπότιτλους «Σκηνές από την αγροτική ζωή»), που έκανε πρεμιέρα το 1899, αποτελεί ένα πρωτοποριακό έργο στην νατουραλιστική παράδοση του Ρωσικού δράματος των τελών του 19ου αιώνα.

Το έργο αποφεύγει την συμβατική δραματική δράση υπέρ μιας βαθιάς εξερεύνησης του χαρακτήρα, της διάθεσης και των ψυχολογικών πραγματικοτήτων μιας ομάδας επαρχιακών διανοουμένων που παλεύουν με την απογοήτευση και τη ματαιότητα των φιλοδοξιών τους.

Σε ένα αγροτικό κτήμα, η άφιξη του διάσημου, αλλά αφόρητα ματαιόδοξου, καθηγητή Σερεμπρυακώφ και της όμορφης, πολύ νεότερης συζύγου του Έλενα διαταράσσουν τις μονότονες ζωές των χαρακτήρων που βρίσκονται εκεί: του καταπονημένου Βάνυα, του αφοσιωμένου Δρ. Αστρώφ και της πολύπαθης Σόνιας. 

Ο Τσέχωφ χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά ένα μωσαϊκό από καθημερινές συζητήσεις και φαινομενικά ασήμαντα γεγονότα για να αποκαλύψει βαθιά ριζωμένες δυσαρέσκειες, ανεκπλήρωτες επιθυμίες και την αργή διάβρωση της ελπίδας.

Η διαχρονική δύναμη του έργου έγκειται στην λεπτή απεικόνιση της ανθρώπινης στασιμότητας, στην τραγική κωμωδία των ανεκπλήρωτων ζωών και στα προφητικά σχόλια για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και την αναζήτηση νοήματος σε έναν αδιάφορο κόσμο.

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

πόσο ενδιαφέρον... όλοι αυτοί οι ηθοποιοί!!!

Lamprini T. 

Νίκος Κούρκουλος (θέατρο) "Πρόσκληση στον Πύργο" του Zαν Ανουίγ

 Νίκος Κούρκουλος (θέατρο) "Πρόσκληση στον Πύργο" του Zαν Ανουίγ

Lamprini T. 

Y.Γ.  Στα Ιταλικά και στα Γαλλικά...

Invito al castello - Jean Anouilh

L'invitation au château - Sciences Po Nancy

Στέφανος Ληναίος: Ο παθιασμένος θεατράνθρωπος έφυγε στα 98 του χρόνια το περασμένο Σάββατο | Ethnos

 https://www.youtube.com/watch?v=swIObNdx5Og

Στέφανος Ληναίος: Ο παθιασμένος θεατράνθρωπος έφυγε στα 98 του χρόνια το περασμένο Σάββατο | Ethnos

καλή ανάπαυση... 

Lamprini T. 

Αγριόπαπια,Ερρίκος Ίψεν στα Αγγλικά

 

The Wild Duck (1971 BBC Play of the Month) Henrik Ibsen Jenny Agutter

εκτός απ' το τέλος... πάλι Ίψεν... 

Lamprini T. 

Η ιστορία μιας γυναίκας (1989). Ζουμπουλάκη - Μυράτ, 12.5.24

με είχε συγκλονίσει... τότε που το είχα δει στο θέατρο, λάτρης τους Μυράτ ούσα, και μετά από χρόνια, μόνον αυτό το απόσπασμα το βρήκα στο ίντερνετ...  Γι' αυτό το λατρεύω αυτό το μέσον... 

και το κείμενο... 

 Όταν μ' έβγαλαν στο φως, μετά από τέσσερα χρόνια, νόμιζα πως τυφλώθηκα.  Μετά απ' αυτό, μούκαναν και μένα την χάρη να με πάνε να δουλέψω στις αγροτικές φυλακές, στον κάμπο, στο μάζεμα κοκκινογουλιών.  

Δεν θα ξεχάσω την μέρα εκείνη, ακόμα κι αν ζήσω... α, δέκα ζωές!  Ήταν μία όμορφη, ηλιόλουστη μέρα, με ήμερο, καταγάλανο ουρανό, απέραντο, σ΄ έναν κάμπο ατέλειωτο και μαύρο.  Μάζευα τα κοκκινογούλια σε σωρούς, σκυμμένη με ζήλο πάνω απ' τους λάκκους, οπόταν, ξαφνικά, ε, εκατό μέτρα, ίσως και περσότερο, διέκρινα ένα σκυλί!  Καταλαβαίνετε;  Ύστερα από πέντε χρόνια, έβλεπα, για πρώτη φορά, ένα σκυλί! 

Και τότε έγινε το θαύμα!  Είμαστε, ε, πάνω από εκατό γυναίκες σκυμμένες στους λάκκους.   Ε, εγώ δεν είχα κάνει καμμιά κίνηση, καμμιά χειρονομία, μόνο πότε-πότε σήκωνα τα μάτια, για να δω άλλη μια φορά το σκυλί.  Και παρ' όλο που ήταν πάνω από εκατό μέτρα μακρυά,  (παύση) ήρθε τρέχοντας σε μένα!  Ήρθε σε μένα!  Σταμάτησε ένα βήμα, ε, εγώ δεν κουνήθηκα, ούτε τούκανα κανένα νόημα.  Μ' ακούμπησε!  Και άρχισε να μού γλύφει τα πόδια!  (Κλαίει)  Και τότε, την υπέροχη, εκείνη στιγμή, που γι' αυτήν, αξίζει να υποφέρει κανείς όλα τα βάσανα, όλους τους πόνους κι όλες τις προσβολές, γονάτισα καταγής, κι ύστερα από χρόνια και χρόνια σιωπής, δεν ήθελα να ακούσω το όνομά Του, είπα ψιθυριστά, την παιδική μου εκείνη προσευχή:  "Κύριε και Θεέ μου, σού ζήτησα να γιατρέψεις την μητέρα μου, και δεν με άκουσες, σού ζήτησα να βοηθήσεις τον πατέρα μου, και δεν μ' άκουσες, και να τώρα, λυπήθηκες τα βάσανά μου, και μούστειλες ένα σκυλί να με χαϊδέψει!   Σ' ευχαριστώ, Κύριε!  Βλέπω πώς υπάρχεις!"

πηγή:  

 

 

Η ιστορία μιας γυναίκας (1989). Ζουμπουλάκη - Μυράτ

Σύνδεσμος βίντεο

https://youtu.be/IXQwxbllyMQ

και εδώ... μόνον Φωτογραφίες... 

Η ιστορία μιας γυναίκας (1989). Ζουμπουλάκη - Μυράτ, νο 2

https://youtu.be/jFLkZ_T1h7M

////////////////////////

https://www.facebook.com/BoulaZoumpoulake/videos/768097533318966

Η ιστορία μιας γυναίκας (1989)

Στην εκπομπή «Εστίν ουν», ο Ηλίας Μαλανδρής είχε κάνει αφιέρωμα στον Δημήτρη Μυράτ (που είχε ήδη φύγει από τη ζωή) και στην Βούλα Ζουμπουλάκη. Το απόσπασμα προέρχεται από την παράσταση «Η ιστορία μιας γυναίκας». Το έργο ανέβηκε δύο φορές από τον θίασο Μυράτ – Ζουμπουλάκη. Την πρώτη φορά το 1980 με τεράστια επιτυχία και τη δεύτερη το 1989. Από αυτή τη δεύτερη φορά είναι η παραπάνω σκηνή. «Η Βούλα Ζουμπουλάκη δίνει στην ηρωίδα μιαν πανανθρώπινη διάσταση. Με μια σπάνια ευαισθησία φωτίζει τις πιο αδιόρατες πτυχές του ρόλου και συνθέτει ένα αληθινά συγκλονιστικό αποτέλεσμα. Δικαιολογημένα τα ενδιάμεσα χειροκροτήματα στις δραματικές κορυφώσεις της ερμηνείας». Νέστορας Μάτσας

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Πρόκειται για επανάληψη της επιτυχημένης παράστασης του 1980

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Απρίλιος 1989, «Θέατρο Αθηνών»

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Αουρέλ Μπαράγκα

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Βασίλης Σκουβάκλης

ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑ / ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Γιάννης Καρύδης

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Δημήτρης Μυράτ

ΠΑΙΖΟΥΝ: Βούλα Ζουμπουλάκη, Δημήτρης Μυράτ, Νίκος Γαλανός, Κώστας Σαραντής

ΥΠΟΘΕΣΗ: Το έργο πρόκειται για μία βιογραφία – καταγγελία, καθώς περιγράφει την κακομεταχείριση, τα βασανιστήρια και τα μαρτύρια που βίωσε η ηθοποιός Μαρτσέλα Ρουσό (σύζυγος του συγγραφέα του έργου) από τις σταλινικές μεθόδους που είχαν επικρατήσει στη Ρουμανία.

////////////////////////

ΒΟΥΛΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ: ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΜΕ ΣΥΝΕΠΑΙΡΝΕ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ!

Παναγιώτη Τιμογιαννάκη (2015)

Το έργο αυτό όπως κι η «ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ» του Ρουμάνου Αουρέλ Μπαράγκα ήταν από τους μεγάλους θριάμβους της καριέρας της μαζί με το μνημειώδες «ΑΠΟΨΕ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ» του ΛΟΥΙΤΖΙ ΠΙΡΑΝΤΕΛΟ και την «ΠΙΚΡΑΓΑΠΗΜΕΝΗ» του ΥΑΚΙΝΘΟΥ ΜΠΕΝΑΒΕΝΤΕ- για την τελευταία θα γράψω πιο κάτω.

https://pantimo.gr/index.php/component/k2/item/235-voula-zoumpoulaki-ekeino-pou-me-synepairne-itan-to-pathos-tis

.........................

Wikipedia (Αγγλικά) 

Ο Aurel Baranga ήταν Ρουμάνος θεατρικός συγγραφέας και ποιητής. 

 Πληροφορίες γέννησης: 20 Ιουνίου 1913, Βουκουρέστι, Ρουμανία

 Απεβίωσε: 10 Ιουνίου 1979, Βουκουρέστι, Ρουμανία 

Βιβλία: Alge: Seria 1, 1930-1931

................

Lamprini T. 

Ελένη Χατζηαργύρη-Νίκος Τζόγιας (ηχογράφηση του '90)

p> 

 Ελένη Χατζηαργύρη-Νίκος Τζόγιας (ηχογράφηση του '90)

''Η Ήρα και το παγώνι'' του Σον Ο'Κέισι (1924), Juno and the Paycock - Seán O'Casey

Ο Σων Ο'Κέισυ (1880 - 1964)

ήταν Ιρλανδός δραματουργός. Ως πιστός σοσιαλιστής, ήταν ο πρώτος σπουδαίος Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας που έγραψε για τα λαϊκά στρώματα του Δουβλίνου.

ΥΠΟΘΕΣΗ: Το έργο διαδραματίζεται σε μία φτωχογειτονιά του Δουβλίνου το 1922 αμέσως μετά το ξέσπασμα του ιρλανδικού εμφυλίου πολέμου και περιστρέφεται γύρω από τις κακοτυχίες της δυσλειτουργικής οικογένειας Μπόιλ που συντρίβεται από τη φτώχεια, τον αλκοολισμό, την παράνομη εγκυμοσύνη και τον ιρλανδικό εμφύλιο πόλεμο.
Ηχογράφηση: 1990

Μετάφραση: Νίκος Γκάτσος

Σκηνοθεσία: Αλέξης Μίγκας

Ακούγονται οι ηθοποιοί: Πίτσα Μπουρνόζου,

Αλμπέρτο Εσκενάζυ,

Θάνος Καληώρας,

Γιάννης Ροζάκης,

Γιώργος Λέφας,

Ντίνος Καρύδης,

Νίκος Τζόγιας,

Ελένη Χατζηαργύρη,

Μίμης Χρυσομάλλης,

Θοδωρής Γκόνης,

Παντελής Κοντογιάννης,  

Λαμπρινή Λίβα, 

Λευτέρης Τζουλάκης, 

Βάσια Τριφύλλη,

 Φλώρα Φλέβα

Lamprini T.

'Η λέσχη των τρελών'' του Βαλεντίν Πετρόβιτς Κατάγιεφ

 Ζαϊτσεφ: Ο Γιάννης Γκιωνάκης

'

'Η λέσχη των τρελών'' του Βαλεντίν Κατάγιεφ (1948), Безумный день - Валенти́н Петро́вич Ката́ев

Безумный день, μετάφραση: Τρελλή μέρα

Lamprini T.

60 Χρόνια #ΕΡΤ

 

παιδιά και μητέρα ακούνε ραδιόφωνο... τότε... 

60 Χρόνια #ΕΡΤ

Ευχαριστώ την ΕΡΤ για την #εκπαίδευση που μού παρήχε. Ναι, η πόλη μου δεν ήταν Αθήνα... ούτε κλειστά γυμναστήρια είχαμε, ούτε πηγαίναμε για σκι...

Ευχαριστώ πολύ για "το μικρό σπίτι στο λιβάδι", το #πατινάζ, το #τέννις και... "το #θέατρο τής Δευτέρας", για να ονομάσω λίγα, σαν παράδειγμα...

Λαμπρινή Τ.

το Μυστικό της κοντέσσας Βαλέραινας με την κυρία Κυβέλη...

 

 

το Μυστικό της κοντέσσας Βαλέραινας με την κυρία Κυβέλη... 

η ηθοποιος Κυβελη στην Λαμια 1962

και η υπόκλιση

Lamprini T. 

Υ.Γ.  ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ:  Η Κυβέλη Αδριανού (Σμύρνη, 13 Ιουλίου 1888 - Αθήνα, 26 Μαΐου 1978) γνωστή ως Κυβέλη, υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες Ελληνίδες ηθοποιούς και επί σειρά ετών κυριάρχησε σε ρόλους κωμικούς και δραματικούς (commedienne) μαζί με τη σύγχρονη — και κατά ορισμένους εφάμιλλη — Μαρίκα Κοτοπούλη.

''Το επάγγελμα της κυρίας Γουόρρεν'' με το κείμενο στα Αγγλικά

 

''Το επάγγελμα της κυρίας Ουόρεν'' του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω (1893), Mrs Warren's Profession

Η Βιβή, μια νέα γυναίκα απόφοιτη και αριστούχος του Πανεπιστημίου του Cambridge, ανακαλύπτει ότι η περιουσία της μητέρας της προέρχεται από το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου. 

Αρχικά οι δύο γυναίκες συμφιλιώνονται, αφού η κα Γουόρεν εξιστορεί τις συνθήκες ανέχειας, οι οποίες την οδήγησαν στην πορνεία. 

Η σύγκρουση όμως, είναι αναπόφευκτη, όταν αποκαλύπτεται ότι επιχείρηση παραμένει ακόμα σε λειτουργία μια και είναι πολύ επικερδής

 Ο Σω θέτει σε αυτό του το έργο μεγάλα ζητήματα: τα κοινωνικά ήθη των καιρών, τη θέση της γυναίκας της μέσης τάξης και την εκμετάλλευσή της σ’ ένα κόσμο φτιαγμένο από άντρες για άντρες.

 Σκηνοθεσία: Λάμπρος Κωστόπουλος 

Ακούγονται οι ηθοποιοί: Γιάννης Λαμπρόπουλος,

 

Μαίρη Λαλοπούλου, 

Χλόη Λιάσκου,

Βύρων Πάλλης,

Μάκης Ρευματάς,

Τάσος Υφάντης,

Γιάννης Σαββαΐδης

και το κείμενο:  http://www.public-library.uk/ebooks/108/10.pdf

Lamprini T.